Tormóður er nú sissaður og vorðin ein álitispápi. Í húskinum vantar kortini eitthvørt, og so fáa tey sær hund.

Tá ið tíkin doyr, kemur ein tómi í, sum má fyllast. Og eina náttina gongur Tormóður úti í bilhúsinum framman fyri høvilsbonkin og vevur reytt leir og handilstøð saman til ein greyt. Uttan at hava hóming av tí loysir hann øgiligan mátt, og tað fær øgiligar fylgjur.   

Útjaðar-Noreg møtir domestic noir og Frankenstein hjá Mary Shelley. Við einum skelkandi ­góðum úrsliti. Veruliga originalt skrivikynstur. 

– Jo Nesbø