súrepli

tað var tá 
ið eva setti tenninar
í súreplið
tá ið hennara skeivu framtenn
við einum støkki
stungu seg inn um skalið
og sevjan sprændi úr
og blandaðist
upp í slevið 
á hennara mungandi varrum
tað var tá 
tað ónda rann saman við tí góða
sum tá ið eitt barn
leggur hendurnar
saman
og biður um fyrigeving 
fyri onki
skeivt at hava gjørt