Í bókini sigur Eyðun livandi frá sínum barnaárum til dagin í dag, hvussu hann minnist krígsárini, gomlu Havnina, Sjónleikarhúsið og tað at hava dirvi at taka sær eina øðrvísi útbúgving. 

Eyðun sigur millum annað soleiðis:

"Eg sigi ikki, at hetta er sannleikin um meg. Teir eru fleiri og marglittir. Eg royni at reka teir eins og hvítar, morreyðar og flekkutar seyðir, í rætt. So kann lesarin, í sínum lag, tumma teir og meta um vektina."

Um ævisøguna, ið Sprotin gav út í 2018, sigur Jonhard Mikkelsen millum annað:

"Eyðun gjørdi tað, hann setti sær fyri – hann setti spegilin upp fyri okkum, so vit varnaðust dáran, sum hekk fastur í ávísum fatanum, sum annars høvdu verið óbroytiligar, óreingiligar … hann setti spegilin upp fyri okkum og læt okkum síggja okkum sjálv í øllum okkara útgávum við lýtum sum dygdum, við døkkum og ljósum síðum, við fjákalótum og dyggum eginleikum. Hann setti sama spegil upp fyri okkum í Føroyum fyri hálvari øld síðan, sum leikhøvundar og leikstjórar hava sett upp fyri mentanir allastaðni í heiminum í øldir við júst sama endamáli. Og undrið hendi – mørkini fluttu seg.”

Sjónvarpsmaðurin Jónfinn Stenberg stóð fyri upptøkunum.

---

Ljóðmyndin liggur í brotum niðanfyri við einum kapittli í hvørjum broti. Góðan lurtihug og góða ferð …

Tú kanst eisini lurta beinleiðis á YouTube her